Ĵus Kion Ili Diras?

Usonaj amikoj: ĉu vi iam ajn scivolis, kion iliaj britaj amikoj diris? Ĉi tiam estas via ŝanco por altrovi! Esploru la Algla de la Uniĝinta Regno por la Usona Novulo kaj finfine lernu ĵus kion ili diras.

Mi amas ĉi tiun tetraĵon

Vestmorlando

O, se ni nun ĉi tie havus
Nur unu dek-centon de tiuj vir' en Anglujo
Kiuj faras neniun laboron hodiaŭ!

Reĝo Henrio la Kvina

Kio ‘stas li, kiu tiel dezir’?
Mi’ kuzo Vestmorland’? Ne, mi’ bel’ kuzo:
Se ni ‘stas signit’ por mort’, ni ‘stas sufiĉ'
Por far’ al nia lando perd’; kaj se por viv’
Ju malpli da vir’, des pli granda part’ de honoro.
Je la vol’ de Dio! Mi petas al vi, deziru ne unu viron plu.
Je Jov’, mi ne avidadas al or',
Nek zorg’ min kiu ja manĝas per mi’ kost’;
Soprigas min ne se viroj miajn vestojn alport’;
Tiaj eksteraj aferoj loĝ’ ne en mi’ deziroj:
Sed ĉu 'stas peko ja avidi al honoro,
Mi ‘stas la plej ofendanta animo vivant’.
Ne, kred’, mi’ kuz’, deziru ne viron de Anglujo:
Je la paco de Dio! Mi ne perdus tiom grand’ honoron
Tiun unu viro plu, mi pens’, dividus de mi
Dum la plej bon’ esperon mi havas. O, deziru ne unu plu!
Prefere proklamu, Vestmorlando, tra mi’ armeon,
Ke kiu havas neniun stomakon por ĉi tiu batalo,
Foriru li, lia pasporto farota
Kaj kronoj por konvojo metotaj en li’ monujo:
Ni ne mortu en la kompanio de tiu viro
Kiu timas sian kunecon por morti kun ni.
Ĉi tiu tag' nomiĝas la fest' de Krispiano:
Kiu postvivos ĉi tiun tagon, kaj sekuriros hejmen,
Staros pintpiedfingre kiam nomitos la tagon,
Kaj vekos sin je la nomo de Krispiano.
Kiu vivos ĉi tiun tag’, kaj vidos maljun’ agon,
Ĉiujare je la maldormo festinigos liajn najbar’
Kaj dir’ ‘Morgaŭ ‘stas Sankta Krispiano:’
Kaj tiam li senigos la manik’ kaj montros siajn cikatrojn.
Kaj dir’ “Ĉi tiujn vundojn mi havis je la tag’ de Krispiano.’
Maljunaj vir’ forgesas: kaj ĉiun forgesitos,
Sed li memoros kun avantaĝoj
Kiajn heroaĵojn li faris tion tag’: tiam estos niaj namoj
Konantaj en lia buŝo tiel jedomaj vortoj
Hario la reĝ’, Bedford’ kaj Ekseter’,
Varvik’ kaj Talboto, Salisburio kaj Gloster’,
Per la fluantaj tasoj freŝe memoritos.
Ĉi tiun rakonton instruas la bona viro al sia filo;
Kaj Krispan-Krispanio neniam postiros,
De ĉi tiu tag’ al la fin’ de la mond’,
Sed ni en ĝi memoritaj 'stos;
Ni malmult’, ni feliĉaj malmult’, ni band’ da fratoj;
Ĉar kiu hodiaŭ defalig’ sian sangon kun mi
Estos mia frato; se li ‘stas neniam tiom fia,
Ĉi tiu tag' ĝentiligos lian stat’:
Kaj ĝentilhomoj en Anlujo nune enlititaj
Kredos sin malvenitaj ke ni ne ‘stis ĉi tie,
Kaj opinios liajn virecojn malkost’ dum iu ajn dir’
Kiu batalis kun ni je la Tag’ de Sankt’ Krispiano.

Mia Patro

mia patro

Estas la Tago de Patroj hodiaŭ, do mi pensis mi skribus iomete pri mia patro. Mi kredas, estas tipa ke oni diras ke ties patro estas la plej bona patro en la mondo, sed mi diros ĝin tamen: mia patro estas la plej bona patro en la mondo.

Mia patro, la filo de Ĝinĝer kaj Jak Woods, estas asocia profesoro de la historio de teatro ĉe La Universitato de Ohio-Ŝtato kaj estas direktoro de la Instituto de Teatra Esplorado “Lawrence kaj Lee”. Ĝi estas unue kreita en 1951 kiel kolekto de mikrofilmo kaj aktualaj eldonitaj materialoj pri la historio de teatro, de mezepokaj tempoj ĝis la modernaj. Patro estis unue nomita kiel direktoro en 1979 kaj helpis evoluigi ĝin en unu el la plej gvidantaj loko por teatra esplorado en la mondo.

Mi vive memoras kiam la Instutito de Teatra Esplorado estis ĉambraro en Halo “Oxley”. Tiam estas en la malfruaj 70-oj kaj fruaj 80-oj kaj mia Patro prenis min al laboro kun li dum la someroj kiel malkosta infangardo. Mi klare memoras la odorojn: inko el la rubandoj de skribmaŝinoj, la stranga olea odoro de la mikrofilmo, kaj la odoro de maljuna papero. Ĝi estis bona loko por troviĝi kiel infano, aparte se oni interesiĝis pri legado, kiel mi estis. La Halo “Oxley”, kovrita per hedero kaj plenita per stranĝaj ĉambroj kaŝita malantaŭ aktoŝrankoj, ĉiam havis ie bonan anguleton por legi, kaj la kolekto mem havis iujn netajn aĵojn, tiaj modeloj de teatroj kun eltondaĵoj de aktoroj. Patro ankaŭ ofte uzis min kiel tipisto, transskribi liajn notojn (ĉi tiu estis sufiĉa tasko – per lia manskribo, oni kredus li estas doktoro).

Clarence DARROW kaj William Jennings BRYAN - bildo de CORBIS/Bettman

La Instituto depost movis al la Turo “Lincoln” kaj havas tutan etaĝon por si mem (mi scivolas, kiam ĝi okupos du aŭ tri – baldaŭ, mi vetas). Ĝi havas arkivojn plenaj per kolektoj el tiaj notebluloj kiel Jerome LAWRENCE kaj Robert LEE, kiu skribas Heredu la Venton kaj laŭ kiu la Instituto estas nomita. Ĉi tiu fama teatraĵo estas brila raporto de la Proceso de la Simio de SCOPES en 1925, kiam instruisto en Tennesee-Ŝtato nomiĝita John SCOPES estis prenita al proceso ĉar li instruis pri evoluado en la klasĉambro, kio estis nelegala dum ĉi tiu tempo (oni trovis lin kulpa kaj monpunis lin). Aliaj kokektoj de la Instituto inklusivas ties de Eileen HECKART, Twyla THARP, and Robert BREEN, inter multaj aliaj. La tri supraj internacie konantaj centroj de teatra esplorado estas Nov-Jorko, Los Angeles…kaj Columbus, Ohio-Ŝtato, dankon al mia Patro.

Alia afero komencigita per mia Patro en Columbus estis aŭda priskribo, kiu estas priskribo de la agoj en teatraĵoj aŭ dum filmoj por vidaj difektuloj farita de trajnitaj homoj. La informon ili ricevas per radiaj orelofonoj. Kaj li ankaŭ faras ofte laboron kiel dramigisto por lokaj teatraj trupoj, kiel CATCO.

Patro batalis en la Milito de Vjetnamujo, kaj mi ne estas certa se ĉi tiu klarigas iun aŭ ĉiun de mia sorĉo en la militaro (kiom multe li klopodas diskurigi min for de tiu apara intereso). Li ne multe diras pri la milito, sed li diris iujn bonajn rakontojn, ekzemple ke la unuaj ses monatoj de lia militvojaĝo estis elspezitaj en usono, kiam li lernis esti mezrapideca operacisto de Morso. Li alvenis al Vjetnamujo kaj oni donis al li fusilon kaj pistolon. “Kio estas ĉi tio?” li demandis. “Kie estas mia morsvagono?” “Kiu morsvagono?” estis la konfuzita respondo. Li lernis ke oni ne plu uzis morsan kodon en Vjetnamujo – oni havis radiojn – do oni planis uzi lin kiel regulara infanteriulo. “Ĉu mi menciis ke mi ankaŭ povas legi kaj skribi?” Do li estis permisita revendi lian fusilon por fotilo kaj li iĝas la raportisto por “Ŝteloj kaj Strioj” de la kompanio. Alia rakonto – dirita per Patrino – ĉirkaŭ la lasta monato de lia vojaĝo, oni donis al li elekton: iru hejmen kaj servu plu ses monatojn en la armeo, aŭ finigu la monaton en Vjetnamujo kaj estu finita kun la armeo. Li skribas al Patrino kaj demandis ŝin al ŝia konsilo – li havis amikojn, li diris, kaj li ne certis ke li volis lasi ilin. Patrino reskribis al li kaj diris, “mi komprenas vian lojalon al viaj amikoj, sed se mi estus vi, mi forlasu tie.” Do li ja forlasis, kaj post du semajnon, lia plotono estis embuskita, la plej multe de la viroj mordigitaj.

Granda adoranto de scienc-fiksio, Patro hokigas min al multaj de la plej bonaj: Frank HERBERT (mia preferata aŭtoro), Isaac ASIMOV, Arthur C. CLARKE, Marion Zimmer BRADLEY. Li estas granda amanto de klasika musiko, sed havas malice akra sentumo de la perversa humoro: mi memorias unu jaron, kiam li, Patrino kaj mi estas en Londono (li estis je libero tie; mi estis elbe 10-jariga) kaj ili prenis min por vidi Sweeney TODD: la Demona Razisto de Fleet-Strato, mirinda muzika dramo plenita per murdo, intrigo, venĝo, kaj kanibalismo. Mi opinias, iam oni vidis SONDHEIM, Andrew Lloyd WEBER ŝajnas kiel tuta skribaĉisto.

Patro ankoraŭ estas kapo de la Instituto de Teatra Esplorado kaj estas aktivisto en la lokaj teatraj artoj, sed li ankaŭ elspezas multe da tempo kuiri vegetaran kuiradon kun Patrino kaj baki panon, multe da. Li faras fantazian panon, aparte multgrajnitan acidpastojn.

Ĉe lia lasta ferio de naskitago, Patro estis elektita prezidanto-por-vivo de Dramaturgistano. Ĉar li estas tiom bonkora diktatoro, mi promesis ne skribi pri la bombonoj. Feliĉan Tagon de Patroj, Paĉjo!

Restu unu minuton -- aferoj estis pliboniĝota, ĉu ne?

Mi trovas pertubantan artikolon el la Kristiana Scienca Monitoro hodiaŭ, pro Military.com. La rakonto priskribas la emon en Irako, ke aferoj iĝas plu severaj kaj ordonemaj ol ili (ŝajnante) estis sub Saddam Hussein, kaj ĉi tiu afero tre ĝenas min. Virinoj, kiam irante por prejado, estas forturnataj per gardistoj:

...kvankam kovritaj de kapo ĝis piedfingro, ili ne portas la malhelajn, ondantajn vestojn kiu la gardisto diras, estas devitaj por islmaj virinoj dum prejado.

Ĉi tiuj vestoj nomiĝas la abajo kaj estas longan, nigran supervesto portita super normalaj hejmaj vestoj.

Kutime, mi ne havus problemon kun kredoj religiaj kial ĉi tiuj, sed la ŝanĝo ne estas nova religia esprimo nature aperante en socio post kiom longa totalisma premego. Ĝi estas edikto, irante el la Haŭzo, Shiita teologia lernejo. Multaj el la virinoj en la rakonto diras, ili ne ŝatas la edikton, kaj sentis siajn tro malmultajn liberecojn forglitantaj -- nature, ili ne estis konsultitaj. Estas kleriko, kiu ankaŭ avertas la adorantojn kontraŭ usonuloj, kun la sama, maljuna postulo.

"La iraka populoj forrestus for la usona soldataro. Studentoj en universitatoj havas pezan taskon por si mem: por klopodi al halti iun kiu provas imiti la usonan stilon, aŭ per vestoj aŭ per pernso...ĉar ili klopodas malbonigi Islamon kaj la islamajn sanktejon."

Sed ĉi tiu novan, pez-manema stilo ne aperas efektiva:

La junaj virinoj, la esperojn ĉeesti al prejado trompita, decidis antataŭ iri aĉetante.

Arrr!

Mia pirata namo estas "Freneza Maria KIDD", kaj ŝajne mi partoprenas la nomon kun multaj da aliaj homoj. Kiu estas la via?

Ĉiu pirato estas iomete freneza. Vi, tamen, estas plu ol nur iomete. Eĉ kvankam vi ne ĉiam estas la tradicia paradaĉanta bravulo, via stabileco kaj planado igas vin fajna, fidinda pirato. Arr!

Ofte, kiam mi diras pri la Mararemo kaj ĝiaj diversaj roloj, popoloj estas suprizitaj kiam mi mencias piratado kaj kiam forta Mararmeo helpas komercon per senkuraĝigi piratado. "Piratoj?" Ili diras. "Estas piratoj?"

Jes, estas piratoj. "La Sendependa", el Bangladeŝo, raportis je junio 8 pri la ekstera ankrejo de Ĉitagong, kiu estas malsekurega pro multaj agoj da piratado. Ŝajne, la aŭtoritato de la haveno nur povas doni sekurecon interne al la limoj de la haveno propra, do la ekstera ankrejo nun estas sekurhejmo por piratoj. La marbord-gardaro de Bangladeŝo ne havas la boatojn por sufiĉe protekti la havenon, laŭ la artikolo.

Ĉi tio ne estas nekutima en Aziaj akvoj -- aŭ aliaj akvoj. Fama marvetkuriso Peter Blake estis mordita per piratoj sur la Amazona Rivero. Nun, oni zorgas ke teroristoj lernos per la piratoj kaj uzos iliajn teknikojn kontraŭ ŝipado. Normale, piratoj lasas usonajn ŝipojn -- aparte Mararmeajn ŝipojn -- solaj. Sed iufoje ili eraras: laŭ rakonto (ek kiam malaperane for da reto), CNN priskribas:

Usona Mararmea petrolŝipo poviĝis pafi siajn pafilojn kontraŭ ses malgrandaj povboatoj kiuj prokisimiĝis al si kiu la ŝipo pasis tra la Markolo de Hormuz 23-on aprilo [ 2002 ] en la Persuja Golfo apud Irano.

Je la risko ŝajni sangavida, mi esperas trovi piratojn dum krozado.

Por legi plu pri modernaj piratoj (anglalingve), rigardu rezultajn de serĉo per CNN.

Ĉu li estas sufiĉe aĝita por literumi "premgango"?

La Mararmeo eraris kaj kredis ke mi estas viro -- trifoje. Nun, oni povas enoficigi sepjarulon en la Mararmeon. Laŭ ĉi tiu rakonto:

Aprilon, la Marsoldatoj sendis al Joey leteron por rekruti. Tiam venis la invitaĵo de la Mararmeo lastan semajnon...La namo de la studento en bazlernejo erarante aperiĝis en listojn de militara rekrutado, plej verŝajne per albono gazeta, kaj la militaro estas ĝis iam amindumanta al li.

Sed al la junulo ne estis plaĉas la loĝmaniero de la Mararmeo dum rondvojaĝo en la USS Yorktown -- aparte la "malmolaj, neprivataj litoj." Diris la knabo, "Mi ĵus ne volas loĝi sur ŝipo." Nu, Joey, ne estas kiom malbone -- ni havas siajn proprajn kurtenojn!

Ho, ĉi tio estas lerta ideo

Per la "Sedelia Demokrato", jen estas rakonto pri krimisto kiu uzis nekutiman taktikon pro fari sian ŝtelon. Laŭ la rakonto:

La Departemento Policia de Sedelia recevis telephonvokon je 1418 de personarulo ĉe la butiko "Kmart"...kiu raportis ke homo kaŝis kelkaj ŝtelitajn erojn estinte en la necesejo por viroj. Tiam ŝajnis, ke la viro liberigis ĉirkaŭ 100 abelojn, evidentajn malgrandajn mielabelojn, en la ĉambron kaj fuĝis el la butiko en la tumulto sekvinta, laŭ raportoj de la policio.

Ĉu ĉi tio validas kiel biologia milito?

Rigardu kion mi faras, anstataŭ labori preparante por la plonĝo kupolen baldaŭ farota. Mi estas terura laboristo.

Aaaa, alta stilo!

Mi allaboris miajn ligojn -- mi trovis multe de aliaj taglibroj en Esperano (ŭeee!) -- kaj post longe tempo revizitis blogon "La Aventuroj de AkordionUlo en la 21-a Jarcento". Ho, por kio mi mankantas! Rigardu ĉi tiun eniron pri ŝatita stilo (dum novembro de la antaŭa jaro, almenaŭ) en Japano. Aux ĉi tiun eniron, denove pri Japano. Kiom longe ĝis ni vidas ĉi tion sur la katmarŝvojoj de Nov-Jorko?

Adaptebla Estaĵo

Do, mi pensadis pri homeca adaptebleco hodiaŭ. Aparte, mi pensadis pri mia propra adapto al la vivo surŝipe la USS McFaul. Se mi klopodas tre forte, mi povas pensi malantaŭen al la tagoj kiam la vivo en la Mararmeo, kaj sur Mararmea ŝipo, ŝajnis mistera kaj tute neta. Nun, kiam mi estis ĉi tie dum precize unu jaro, ĝi ŝajnas strange...iel normala.

Mia plej bona amiko, James, skribis al mi je la alia tago demandante al mi ke mi priskribu mangaĵo sur Mararmea ŝipo. Li postenigis sur lia blogo. Unue, ŝajnis al mi nepara ke li eĉ estus demandanta. Ĝi ĵus estas tio, kio ĝi estas, kaj mi tute forgesis kiel ĝi estis, sorĉiĝiti per ĉi tio Aspekto de la Vivo Milita. Kaj mi memoris kreii ĉi tion blogon komencante, pensante, "Mi postenigos ĉiajn aferojn pri mia taga milita vivo kaj homoj interesiĝos." Sed mi ne multe blogas ĉar kiam mi pensis pri tio, pro kio mi skribu, ĉiu ŝajnas normala kaj enuiganta.

Alia Mararmea ulo ankaŭ havas pensojn pri homara adaptebleco, kaj ĉi tio de la perspektivo de iu servante sur tio plej ekzotika kaj elita de Mararmeaj peronoj: submarŝipo. Mi ne povas diri, mi spertis multe de tio, pri kio li spertis, ke aferoj do okazas ĉi tio kiuj estas fantasia (aŭ terura) de ekstera perspectivo kaj ĉiutaga de la interna.

• Kiam ni faras ekzercizojn de Kontraŭ-Submarŝipa Militado (KSM), ni faras "baboardo kaj tribordo". Ĉi tio signifas, ke ni faras ses horojn sur, ses horojn de sur, ĝis tiam ĝi finitas. Ĝi signifas, ke estas neebla por havi plu ol kvin horojn da dormo ĉiutage, kaj ĉar mi estas direktisto, mi devas elspezi mian "de-sur-tempon" por fari paperlaborojn. La plejparto de la tempo, ni dormas tri horojn en la tago. Tamen, ni adaptas. Ni eble ne estas aparte bonhumoraj popoloj (kiam ni ne estas frenezfeliĉe), sed ni do kutimas.
• Sonara Direktisto devas ebli por trakti - minimune - proksimume ok samtempaj enmetoj: manipulistoj raportante kontaktojn aŭ kontaktan informon, radia kanalo en ĉiu orelo, vidaj elmontroj, aŭskultante aŭdon por sonoj kiel torpeda komencanto, subakvaj komunikadoj, ktp. Kaj niaj direktistoj traktas ĉiujn, kapeble. La Taksisto de KSM spertas plu malbone - li aŭ ŝi diras al la Sonara Direktisto kaj kunordigas la KSM-agojn de la ŝipo kun io ajn aparta kio okazas (kontraŭ-supraĵa, kontraŭ-aera, ktp). KAJ efektive kreas la taktikojn por la ekzercizo.
• Ni laboras en la plej antaŭa parto de la ŝipo. Tio signifas ke dum altaj maroj, ni estas en la parto de la ŝipo kiu ricevas la plej parton de moviĝo (krom eble la ponto). Se mi sidas sur la ferdeko en mia laborspaco dum sturmo, mi efektive povas sentas la maron suĉante la antaŭaĵon de la ŝipo (ĝi impresas kiel "Velcro" tirante libera). Oni devas ligi ĉiujn suben, neniun ŝercon, kaj la plejparto de la tempo ni ĉiuj estas tre bona en la kaptanto de objektoj glitantaj de sur tabloj aŭ skribotabloj sen eĉ pensadi pri la ago.
• Precize nune, mi sidas kaj aŭskultas la sonaran sistemon: ĝi kantas sonon en la maron, serĉante submarŝipoj. La sono estas bela, klara fajfo kaj la teknologo estas tiom miriganta kiu ebligas nin por vidi en la maron, sed mi estas kiom kutimita al la sono, mi apenaŭ ĝin aŭdas. Krom kiam mi dormas kaj sonĝas la kanto.

Mi sentis min iomete stranga por eĉ skribi pri ĉi tio, ĉar ĝi estas tiom normala por mi. Kaj ŝajnas strange, pensadi pri vivo sur Mararmea ŝipo de la WWII kiel io "normala" por la uloj kiuj faras ĝin. Sed mi scias ke estis, parte, ĉar ili adaptis, precize kiel mi adaptis al vivo surŝipe la McFaul. Do mi provos, tenas ĉi tion en la kapo kiam mi legas pri la hororoj de ĉiutaga vivo en aliaj lokoj, ekzemple Afganistano aŭ Irako. Mi pensis al mi mem, "kiel povas homoj vivi tiel?" Nu, kiel mi povas vivi en la maniero en kiu mi vivas?

Testo

Nu, mi provas mian eblecon por retposxti notojn direkte en mian blogon, cxar
mi nune estas jemare. Cxu funkcias?

Kaj tio ne suprizas min!

Kia Antuaŭulino Vi Estas?
donita al vi per Quizilla

Tio estas iomete timiganta...

Kiu Fondanta Patro Vi Estas?

Dankojn al James por la amuzanta ligo!

Jes! Ŝi ekzistas!

Mi ĵus volas diri hodiaŭ! al miaj amikoj -- mi ankoraŭ ekzistas, sed estas tre okupita. Mi faras aferojn en la mararmeo kiuj estas mirindaj...sed mi nek havas bonan kunligon al la Reto nek sufiĉon da tempo por fari Esperantajn mesaĵojn. Sed baldaŭ mi havos hejmon (ekster la ŝipo) kaj havos pli da tempo (kaj kunligo) por labori kun ĉi tiu taglibro. Mi sentas la mankon por vi ĉiuj!

Kien ŝi iris?

Mi scias, mi scias -- tio ĉi estis longa tempo for. Pardonu min, mi petas; mi estis tre okupita. Nu, mi lernis ke mi fakte pasis la 2-an Klasan Ekzamenton -- mi nun estas 2-klasa suboficero! Bedaŭrinde, mi ne havas mian vortaron jemane (ĝi estas sur la ŝipo), do mi ne povas nuntempe skribas multe. Tamen, mi nun loĝas en nova kazerno kaj (evidente) havas ligecon. Surŝipe mi ne povas kunligi al Blogger -- nia "retuloj" sxanĝis la permesecon de kunligi kaj la plejparte da sekurkunligoj ne plu funkcias. Mi esperas ke Blogger baldaŭ permesas la sendecon de novajn ĝisdatojn per e-poŝto!

Mi ricevis e-poŝton dirante al mi ke mia artikolo aperis en "Esperanto USA" -- mi tre ĝojas! Se vi iras ĉi tien por legi mian kompantindan taglibron, mi bonvoligas vin! Pardonu mi petas mian malbonegan Esperanton, sed mi tre esperas, ke mia klopodo ekkorigas vin fari vian propran Esperantan blogon. La mondo bezonas plu da Esperanto paĝoj -- tutan retmondon de Esperanto!

Mi devas skribi al Larry!

Finfine! Ŝi fakte ekzistas!

Mi finfine estas sur la ŝipo, kaj nun loĝas tie. Mi dormas en komforta arakeco. Mi renkontis la XO-n kaj kapitanon hodiaŭ kaj estas tre feliĉa kun la ŝipo. Mi kredas, ni havos multe da amuzado kaj la homoj estos bonege por kunlabori. Estos malfacila laborado, sed ĝi indegos. Mi deziras, ke mi devus paroli pri tio, kion vi baldaŭ faros. Ĝi estas tiel neta. Sed ne. Diable! Tio estas la plej malbona afero pri la mararmeo -- ni faras tiel netajn agojn ke ne permesiĝas paroli pri ili. Sed eble poste...

Mi...ne povas...spiri!

Nu, nun...

Kiu milita estro vi estas?

Bazita pri via respondoj, via profilo pariĝas...

Teddy Roosevelt!

Teddy! Mia plej ŝatita prezidanto! O, feliĉa tago! Atendu, atendu -- la Lusitania dronis hodiaŭ en 1915. Do eble ĝi ne estas tia feliĉa tago finfine.

kiu milita estro vi estas?

Plu pri Kymberli Stubbs

Mi trovis alian artikolon pri la situacio de la familio Stubbs. La Dispatch novaĵservuo postulas registrecon (tamen senkoste).

Estis monto de malĝojo por la militantaj gepatroj: du homoj kiu enamiĝis ĉe sud-Ohio-a kolegio sed kiu frakasiĝis kaj bruilis sur la stratoj de la Okcidenta Flanko dum iliaj infanoj mortiĝis.

Problemoj de la familio -- ĉi tiu ekkomencigas alarmsonorilojn en mia kapo.

Mi skribis al amiko, kiu estas doktora lernanto. Ŝi montris al mi ke la manko de elterigeco ne estas neordinara -- en Ohio, nekropsio postuliĝas kiam ajn infano mortiĝas kiu estas pli juna ol 2 (laŭ la manlibro de la distriktaj komisaroj de Ohio) -- dum en "evidenta bona sano" (la emfazo estas la mia). Ĉi tiu ŝajnas malebligi infanojn kiuj estis mortnaskitaj aŭ kiu mortiĝis per ia infekto, tamen, sed mi ne certas ke tio estas la fakto. Mi tre interesiĝus scii plu pri la mortoj de la aliaj infanoj. Kiam la mortnaskitoj estis mortnaskitaj? Kiaj infektoj mortigis aliajn infanojn? "Tommy Jr., la dua filo, estis 5-monate aĝa kiam li mortiĝis en 1992 per kronika bronkito," la artikolo diras, ke mia amiko estas tre interesiĝita pri tio -- laŭ ŝi, tia infekto estas tre neordinara en tioma juna infano.

Ŝi ankaŭ diris al mi ke mi devus ne elimini la eblecon ke estas genetika kialo kial ĉi tiuj infanoj ne povis longe vivi (la infanoj kiuj ne mortiĝis per akcidento, kompreneble). Ankaŭ, ĝemeloj havas pli grandan grado de morteco ol neĝemeloj (ĉar ili tiel ofte naskiĝas subkreskitaj). Laŭ la artikolo:

...iuj familianoj diris ke Kim estis tro inteligenta por volante preni ĉiujn de tiuj 500 mg tablojdojn de Tylenol-o...

Laŭ mia amiko, la trodozo per medicinoj okazas tre ofte, eĉ kun plen-kreskitaj plenaĝuloj kiuj devus pli bone scii. Estas kazo, ŝi diras, de "se unu estas bona, do dek devus eĉ pli bona". Ŝi diras ke 20 piloloj, ankaŭ ibuprofen-o (Advil) kaj difenhudramin-o (Benadryl) povus certe mortigi 11-jaraĝa. La artikolo diras:

Klopodante trakti pri la doloro de antaŭmenstruaj kramfoj, ŝi evidente mem-medikigis si mem, ignorante la singardigan averton sur la botelo kiu kontraŭas pri superigi la rekomenditan doson por infanoj.

Jen estis multe da doloro. Ĉu ŝi neniam vidis la doktoron pri ĉi tiun doloro? Estis la knabino tiel sendependa ke ŝi ne demandus al sia patrino pri la doloro? Kie estis ŝia patrino dume? Estas tiel multe, kiam ni ne scias pri tiu afero...sed ĝi ankoraŭ ŝajnas fiŝa al mi.

Iu bezonas submeti la pipo de krako...

Laŭ ĉi tiu anglalingva artikolo el mia hejmurbo:

La mortlegitimisto de la distrikto "Franklin" diras ke ĉiuj sep infanoj de geedzo mortiĝis per naturalaj kaŭzoj aŭ akcidentoj dum la lastaj 13 jaroj.

La plej lastatempa el la mortoj okazis je la 22-an de marto, kiam Mortlegitimisto Brad Lewis diras ke 11-jaraĝa Kymberli Tomika Stubbs mortiĝis per akcidenta trodozo de Tylenol-o.

Lewis diris ke venenologiaj testoj montris ke la knabino manĝis tiom multe kiom 20 pilolojn dum 12 hora periodo ĉe la hejmo de sia patrino, Kim Craig.

Kio? Ĉi tiu stultulo estas pagita por ĉi tiu laboraĉo? Kiom multe da infanoj devos mortiĝi ĝis li kredos, estas io fiŝa okazante ĉi tie?

[ Ĝisdataĵo: ] Mi vere scias ke mi ankoraŭ ne estas flua en Esperanto. Esprimoj venas en mia kapo pri ĉi tiu rakonto kaj mi ne povas transduki ilin en Esperanton: "This is BULLSHIT", "Dumbass!" kaj "*#$@ing morons!"

Plu da Ĉasputoroj

Jen estas bildoj de mi kun ĉasputoroj, aŭ nur ĉasputoroj. Mi havos antaŭvidajn bildetojn kiam mi povas konligi mian komputilon al la Reto (nune mi devas uzi la komputilojn de la Mararmeo, kaj mi ne permisitas sendi bildojn per ĝiaj komputiloj). Baldaŭ, espere, sed ĝis tiam rigardu fide:

Mi kun Bubba
Bubba kaj Teal
Mi kun Teal (sed ŝi ne estas Tial, sed alia ĉasputoro, kies nomon mi ne memoras nun)