2/14/2002

…post longa daŭro
Mi komencis novan klason dum la lasta semajno; mi nun lernas la operacion de la diversaj sonar-sistemoj en mia ŝipo. Kaj nature, la klaso estas klasifikita “sekreta”, do mi ne povas diskuti pri ĝi. Ratojn!

Militŝipo? Kanada?
Mia amiko James sendis al mi ĉi tiun ligon: Kanada Havas Militŝipon? Kiel, por Milito? Mi provas konvinki lin ke li havu blogon propran por liaj ligoj (ili almenaŭ ĉiam estas bonegaj) anstataŭ sendi ilin al mi per e-poŝto; espere mi baldaŭ sukcesos por ke aliaj legantoj ankaŭ povas vidi liajn trovojn.

Kaj intereste, ni havas kanadajn mararmeajn oficerojn ĉi tie ĉe la Kontraŭsubmarŝipa Lernejo de la Floto; ili vizitas por konsulti.

Kaj tio estas la fino por nun – mi devas iri kaj fari diversajn aferojn antaŭ mi iros al ekzercizadon.

2/03/2002

Kiom estas sufiĉe? Kiom estas tro multe?
InstaPundit hodiaŭ havis ligon al ĉi tiu artikolo, kiu sentigis min la zorgon – rigardu, ĉio kion vi devas fari estas pretendu ke maloportunaj homoj estas “teroristoj” kaj ili ekspediĝos – donacvinditaj sen la libervola krizapelacio – al via pordo.

Sed la artikolo ja eltrovas validan enigmon: kion farus oni se teroristoj utilas leĝojn de azilo por “kaŝi” en diversaj landoj (kaj daŭras esti anoj de teroristaj ĉeloj)? Kiel oni postkuras tiuj homojn sekurtenante de veraj politikaj refuĝintoj? Tiu vokis multan pli ĝisfundan esploradon de la pretendoj de lando pri la agadoj de la demande homo – kaj tio estas multe da laboro por fari. Eble Amnestio Internacia aŭ iu alia internacia organizio establu esplorantan brako aparte por la celo de esploradi la fonojn de supozaj teroristoj? Kaj, kompreneble, suspektitaj teroristaj definitive observotu por vidi kion li aŭ ŝi farontu intertempe.

Ĉi tiu, kompreneble, levas plu demandojn: kiom observado povas oni fari sen turmenti iun? Kion konsistigas turmentado? Kiom multe estas pravigita?

Mi ĝojas ke tiu materialo estas ekster tie, sed damninde, mi bezonantas iri al la banejo ek de unu horo nun kaj mi ne povas ŝiras min for de la ŝirmo!

Hufflepuff!
Amiko informis min pri “Specanta Ĉapelo” paĝoj sur la Reto. Kompreneble, mi devis ilin trovi. La plej bona el la paĝoj (mi opinias) estas 7Drakoj -- laŭ ĉi tiu paĝo, mi estas “Hufflepuff” (kiun mi ĉiam kredis). Sed laŭ Sorting-Hat.com (apenaŭ) kaj La Oficiala Harry Potter Paĝo, mi estas “Ravenclaw”. La lastaj du paĝoj demandis nur 6 demandojn, dum la unua demandis multe plu. Do mi kredos la unuan (kompreneble helpas ke ĝi informis min tion, kion mi volis aŭdi).

Nun ke mi scias al kiu Domo mi apartenas, mi volas koltukon. Ĉar mi havas trikantan maŝinon, estu facile por konstrui unu por mi mem. Ne suprizante, estas multe de Harry Potter koltuko-paĝoj kaj bildoj sur la Reto. Mi trovis modelojn ĉi tie kaj ĉi tie (ĉi tiuj uloj ankaŭ vendas finitajn koltukojn) kaj here (tiu paĝo frajis ne malmulton ol tri ekrereklamojn – estu avertita). Mi rekomendas Fadenoj de Leona Marko por la fadeno mem (ilia substanco estas bonega).

Se vi interesiĝis pri plu kompleta kolekto de trikantaj modeloj de Harry Potter, ja esploru Trikado en Harry Potter. Ĉi tiu estas la plej bona kolektado de ligoj kiun mi ĝis nun trovis, aparte ĉar ĝi inklusivis (rompitan, sed ne neeblan) ligon al trikita ŝtopita ludilo “ora sniĉo”. Kiom fanatika estas tio?

2/02/2002

Kiam aferoj pliboniĝos?
Sgt. Stryker diris pri la timo ke la amikaj triboj en Afganistano utilus la usonon por ataki siajn malamikojn – dirante ke ili estas “Talibananoj”. Nun reportas la ĵurnaloj pri ĉi tiu timo pro la supoza misatako de usona sturmotaĉmento. Ni bezonas zorga esti, alie ni nur estos klikoj.

Kaj kio pri tio – kial aliaj popoloj ĉiam ŝajnas kredi, ke usono akceptas elaĉetpostulojn? Kiam ili lernos, ke ni ja ne tiel fari, kaj halti forkapti kaj malutili aliajn homojn? Tiel fari estas malŝparo de tempo, kaj faras nenion krom la doloro de senkulpuloj kaj la malestimo kaj malsimpatio por iliaj kauzoj.

Parolante pri teroristoj, mi scivolas ĉu io okazos je la Superbowl. Mi scias ke la sekureco estos tre hermetika, sed provos iu ion? La libro Nigra Dimanĉo venas en la menso…

Mi estos malabunda iomtempon (nu, pli malabunda ol kutime) – mi ĵus eltrovis ke mi estas rajta por teni la 3-an klasan ekzamenon marte. Tiel mi devas studii. Kaj mi ankaŭ ricevis kopion de “Familiariĝi en Esperanto” (de David K. Jordon -- havebla ĉi tie), do espere mia Esperanto pliboniĝos. Nun studien kaj leterskribaden!

2/01/2002

Tigra farbo de l'animo

Sojourner TruthHodiaŭ estas la komenco de la Monato de Nigra Historio en la usono. Mi honoras la monaton kun transduko de oratoraĵo de Sojourner Truth, fama abolicisto kaj parolanto por la rajtoj de virinoj. Ŝiaj vortoj parolas por si mem.
“Nu, ‘nfanoj, kie estas tiel multe de bruego, devas esti io disordita, mi kredas, inter la Negruloj de la Sudo kaj la virinoj de la Nordo – ĉiuj parolantaj pri rajtoj – la blankaj viroj ŝtopiĝos sufiĉe baldaŭ. Sed pri kio estas ĉio de ĉi tiu parolado?

“Tiu viro tie diras ke virinoj bezonas helpiĝi en kaliŝojn, kaj leviĝi super fosaĵojn, kaj havi la plej bonan lokon ĉie. Neniu helpas min iun ajn plej bonan lokon. Kaj ĉu mi ne ‘stas virino? Rigardu min! Rigardu mian brakon! Mi plugis, mi plantis kaj mi amasigis en grenejojn, kaj neniu viro povis min ĉefi. Kaj ĉu mi ne ‘stas virino? Mi povis tiom labori kiom, kaj tiom manĝi kiom viro – kiam mi povis ĝin ricevi – kaj ankaŭ toleri la vipon! Kaj ĉu mi ne ‘stas virino? Mi naskis dek tri infanojn kaj vidis la plej multon de ili venditaj en sklavecon, kaj kiam mi ekkriis kun malĝojo de la patrino, neniu krom Jesuo min aŭdis! Kaj ĉu mi ne ‘stas virino?

"Tiam oni diras pri tiu ĉi afero en la kapo. Kial oni nomigas ĝin? [ano de la aŭdantaro flustas 'intelekto'] Jen ĝi, kara. Kiel temas intelekto pri la rajtoj de virinoj aŭ la rajtoj de negruloj? Se mia taso ne tenus nur pajnton kaj la via du pajntojn, ĉu vi ne estus avara ne lasi min havi mian etan duonmezurilon plena?

"Tiam tiu malgranda viro nigroportanta tie, li diras ke virinoj ne povas havi tiom da rajtoj kiom viroj ĉar Kristo ne estis virino. El kie venis via Kristo? El kie venis via Kristo? El Dio kaj Virino! Viro havis nenion faritan en Li.

“Se la unua virino farita de Dio estis sufiĉe forta por turni la fundon de la mondo supren tute sola, tiuj ĉi virinoj eblus ĝin returni kaj meti ĝin denove korektflanka. Kaj nun ke ili petas tion fari la viroj devus lasi ilin.

"Dankas al vi por aŭdi min, kaj nun maljuna Sojourner ne havas plu por diskuti."

Mi trovis la anglan tekston je http://www.discover.net/~dansyr/truth.html kaj la bildon je http://www.webcom.com/~duane/truth.html (ankaŭ anglalingve). La esprimo "tigra farbo de l'animo" devenas el "La Fabela Riverboato", verkita de Philip José Farmer (dankon al Marcelo por sugesti tiun libron). Kaj rigardu tiun anglalingvan tekston verkita de Harriet Beecher Stowe (verkisto de “La Kabino de Onklo Tom”) pri Sojourner Truth.

Cxu cxi tiu estas bona okupo, aŭ ne?
Rigardu al ĉi tiu foto -- kaj jen estas alia bonega milita foto: hundeto! Mi amas esti en la milito.

En aliaj novaĵojn…
Vendredon mi finis la tutan 53-C kursaron. Mi nun havas unu restantan klason antaŭ mi foriros. Juna viro foriris hieraŭ al la sama ŝipo, al kiu mi iros, kaj mi demandis al li, demandi al ili al mi skribi. Mi povas apenaŭ kredi ke mi ankaŭ tien iros post nur ses semajnoj.

Malbonajn novaĵojn – ĉu memoras pri la knabo, kiu veturis en aŭto kun la brako kaj mezfingro elstreĉitaj? Li estis ebrie batalanta kun alia studento kaj estis frapita grunden. Nun li estas je la malsanulejo kun kapa damaĝo kaj la alia studento varŝajne iros al milittribunalo. Mi ĵus esperas ke la malsanulo rapide pliboniĝas.

1/27/2002

Kial vi ne informis min ke la vagono estis malantaux la muro?!
"Paca Aktivisto Devas Konfesi Barrett .50 Kalibra Kanelo estas Sufiĉe Ega". Mi amas La Cepon.

Hodiaŭ je la Hungera Projekto mi ricevis supon sur mia ŝuo. Ĝi estis malgranda prezo pagi por bona bona tago: ni nutris 992 homojn. Mi ŝategas labori kun la homoj de la Projekto -- ĉiuj estas interesigaj kaj amindaj por kunlabori. Ili ĉiuj faris bonan laboron hodiaŭ.

Honoro ekmarveturas
USNS Shughart (T-AKR 295)Ĉirkaŭvagante serĉi por la ŝiptipo de ĉi tiu ŝipo, mi trovis ĉi tiujn paĝojn:
La nomiĝo de la USNS Shughart
La nomiĝo de la USNS Gordon
Tiuj ŝipoj estis nomiĝis por Serĝento Unua Klasa Randall D. Shughart kaj Majstra Serĝento Gary I. Gordon, ĉiu mortiĝis dum la Batalo de Mogadishu, Somalia, en 1991 kaj ricevis la Kongresan Medalon de Honoro. Tiu batalo estas la temo de la libro kaj filmo “Nigra Akcipitro Suben”.

USNS Gordon (T-AKR 296)Ili estas helpantaj ŝipoj. Mi estus nomiginta de destrojeroj por ĉi tiuj viroj, sed laŭ la Mararmea Nomiga Sistemo destrojeroj nur nomiĝas por “eminentaj USN/USMC oficeroj kaj rekrutiĝitaj homoj”. Tiam denove, en baza trajnado mi estis demandita pri kiu persono por kiu mi nomigxus novan destrojeron, kaj mi volis nomiĝi ĝin por Joshua Lawrence Chamberlain.

Ret-bablilado
Dankon al Tomás por sendi al mi ĉi tiun esperanta babil-ligon. Se mi povas resti konektita sufiĉe longe, mi estos ĉi tie por babili.

Kaj tiu ligo estas por iuj kiuj bezonas pruvon ke la lun-alterigxoj estis falsitaj -- la vero estas ekstere tie!

1/26/2002

Ĉi tiu signifas ke mi devas voli iru hejmen
Mi kuŝiĝis por dormeti hodaiŭ post labori sur la nova desegnaĵo por ĉi tiu paĝo kaj havis sonĝon pri kolombo kiu iel eniris en mian ĉambron. Ĝi estis tute malsovaĝa, ke ĝi lasis min helpi ĝin eliri tra unu de la klapoj en mia fenestra ekrano (la ekrano havas “portojn” de iu speco, kiuj permesas onin por atingi tra kaj malfermi la fenestron).

Tiel pro kuriozeco mi trovis sonĝvortaron kaj serĉis. Laŭ Sonĝaj Humoroj, la kolombo signifas:

Vidi kolombon en viaj sonĝoj sugestas ke vi prenas la ŝuldon por la agoj de aliuj. Kolumboj ankaŭ figures klaĉo aŭ novaĵoj. Vi eble esprimas deziron por reiri hejmen.
Nu, mi ja volas reiri hejmen, sed mi ne sciias pro la aliaj aferoj… La plej proxima afero kiun mi povis trovi pri la ĉambro estis:
Sonĝi ke vi estas en ĉambro figures aparta aspekto de vi mem aŭ aparta rialto. Sonĝoj pri diversaj ĉambroj ofte rilatas al kaŝitaj areoj de la konscia menso kaj diversaj aspektoj de via personeco.
La vortaro estis sufiĉe preciza pri la specoj de ĉambroj, sed ĉar mi estas en sola kazerna ĉambro ĝi funkcias kial ĉiu por mi (oficejo, loĝĉambro, dormĉambro, sed la banejo estas alie). Mi ne certas ĉu ĉi tiu signifas ke sonĝi pri mia kazerna ĉambro simbolas ĉiuj de la kaŝitaj aferoj de mia konscia menso (minusa de la banejo-rilataj fojoj) aŭ ĉu mi ĵus sonĝis pri mia kazerna ĉambro ĉar mi estas en ĝi damninde ĉiam.

Mi forgesis mencii ke la lasta merkredo estis mia 1-jara datreveno de iri aktiv-deven en la mararmeo. Estis ankaŭ – per mia kaligrafisto patrino -- Nacia Manskribo Tago.

1/24/2002

Mani estas varmega!
Mi iris vidante “Frataro de la Lupo” hieraŭ. Ĝi estis bonega, kvankam la redaktoroj ne estis tiel senkoraj kun la filmo ke usonaj redaktoroj estus (varŝajne) kaj tial la filmo estis ĉirkaŭ 45 minutojn plu longa ol ĝi bezonis esti (en mia opinio). Sed mi vere ŝatis ĝin. La batalscenoj estis tre ekscitintaj kaj bone aranĝitaj kaj la monstro estis vere impona. Kaj la rekonto konjektigadis min, kiu ne estas malfacila por fari sed kiu mi tamen ĝuas. Do mi rekomendas ĝi al iu kiu ŝanceliĝis pro iri.

La filmo estas farita francalingve kun subtitloj -- mi estis tre interesiganta de kiommulte da Esperanto devenas el la francan: “trovi”, “pensi”, "lupo", ktp…

Bonan scenon dum la vojo antaŭen. Antaŭvojaĝinte, Garry kaj mi* estis pasintaj de aliaj klasanoj en sia propra aŭto. Miller havis sian brakon elpuŝita el la fenestro de la pasaĝera flanko, meza fingro hisita, dum la tuta vojo. Kaj Delony, kondukante, utilis siajn turn-signalojn.

”Fik’ vin, mondo!”
”…Pardonu al mi, sinjoro aŭ sinjorino, sed mi bonvolu ŝanĝi kolumnojn nun…”
Mi legis CNN artikolon pri Somaliuloj aklamante dum ili rigardis Usonojn mortigite dum kontrabanda montrado de “Nigra Acipitro Suben”:
”Kial vi povas vidi, Somaliuloj estas bravaj batalistoj,” unu viro diris. “Se la Usonuloj revenos por nin batali, ni venkos vin denove.”

Diris unu alia, “Lasu ili provu denove. Ili faros multe da filmoj pri ni kiam ni venkos ilin kial ni faris tiun tagon.”

Mi sentis min kontraŭajn sentojn kiam mi legas ĉi tion. Pleje mi ĵus sentis min malĝoje. Kaj kolere. Kaj konfuzite. Vere, la Somaliuloj estas kuraĝaj, sed kiun koston koraĝeco? Mil mortitaj por dek ok? La Usono estis ĉi tie por subteni la UN-an mission pri revigligi ordon por ke mortmalsato estis anstataŭite. La Somaliuloj certe ne faris tion por sin mem: manĝekspedaĵoj ŝtelitaj, helplaborantoj mortigitaj; ĉio pri kiu la bandoj zorgis, ĝi ŝajnis, estis batalado pri gajni la supran manon, ne pri zorgadi pri ilia propra popolo. Mi devas demandi: kial ni devus kompreni ke ĉi tiu iel estas la natura ordo de aferoj en Somalio kaj ni ne devus implikiĝi? Kial la Somalia popolo ĝin toleri? Kial ni estas kredigitaj ke la Somaliuloj preferas malsategi kaj vidi iliajn infanojn mortiĝante en la vojetoj dum batali – ĉu veras? Se veras, kiel povas iu popolo honeste voli ĉi tiun por ili mem kaj por iliaj familioj kiam la resto de la mondo estas senespera por helpi ilin pace rekonstrui?

Estas kvazaŭ ili ne kredas ke ili estas valora de iun ajn bonan – aŭ, almenaŭ, tion estas dirita al ili de la homoj kiu havas ĉiun de la manĝo kaj la fusiliojn. Tiu estas tragedio.

*Kial amikoj kaj nur amikoj, damninde

1/22/2002

Mi havis neniun ideon...
Nun ĉi tiu estas ja ridiga; mia amiko James sendis al mi ĉi tiun ligon al mi el la Kroniko de Neprobebla Esplorado:
La Pliocena-kateĉja Teorio
kaj for de tiu artikolo mi findis:
Repetaĵi de la Opiaĵa Ricevujo de la Kalabaseto
La ligoj estas anglalingvaj. Mi amas sciencan humuron kaj ĉi tiu estas bonege!

1/21/2002

Martin Luther King Jr. Tago Ligoj
(en la anglan)
Pri MLK, Jr
MLK Nacia Loko
MLK Fotoj
MSN pri MLK Tago
Civilaj Rajtoj
Rasaj Legxoj
Estas cxiele en la muelo
Estas Martin Luther King Jr Tago ĉi tie en la Ŝtatoj, tago por konsideri ne nur pri la viro mem sed -- almenaŭ, en mia opinio -- pri la iranta procezo de lerni, kiel nacio, ke la vera valoro de homoj estas en kiun ili faras, ne en kia ili aspektas; kaj ankaŭ, en la fakto ke ĉiuj homoj havas talenton kaj inteligentecon pri kiuj la restaĵoj de ni suprisiĝus lerni se ni nur prenus momenton por rigardi preter iliaj aspektoj.

Mi amus diri ke mi ne estas antaŭjuĝa, sed tiu ne estus vere. Mi estas antaŭjuĝa, sed mi provas plej bone por kapti min mem kiam mi faras supzojn pri aliaj homoj. Mi ŝatas kredi ke mi almenaŭ estas konscia pri la problemo.

Mi vidis Black Hawk Down (Nigra Akciptro Suben) hodaiŭ posttagmeze. Ĝi estas tiel intensa kiel la libro. Mi ne certas, ke mi havas ion profundan por diskuti pri ĝi -- la vortoj malsuksesas min. Mi kredas, mi devas sidi kaj procezi ĝin iomete -- varŝajne plori iomete -- unue. Sed estis linio kiu trafis min kun ĝia definita vigleco. Ĝi okazas al la fino, kiam unu soldato diras al unu alia ke kiam li iras hejme, homoj demandos al li kial li faras kiun li faras -- "ĉu mi estas ia militonarkotulo? Sed mi ne diros ion ajn. Ĉar ili ne komprenus. Estas la viroj ĉirkaŭe -- tial ni faras ĝin."

Mi kredas, oni povas iĝi tre profunda en la kialoj kial homoj okupas sin en milito -- oni povas komenci pensi pri ĝi el sociologiaj aŭ genetiksupervivaj vidpunktoj -- sed tio ĉi estis agrabla distileco. Ĉi tiu certe estas tio, kion al vi estas instriĝis en baza trajnado -- por identiĝi kun grupo tiel multe kiel ni mem kiel individuoj.

Mi pensis pri ĝi, kvankam, kaj estas alia kialo kial mi persone selektis la militismo, kaj kial mi faras tion, kion mi faras.

Mi kredas ke ĉiu homo havas valoron, kaj devus havi la ŝancon por utili siajn talentojn en plensignifa vojo. Mi kredas ke estas malĝusta por mortigi iun simple ĉar oni povas. Mi kredas ke ĉiu persono havas la rajton por havi diron en sia regado, kaj por esprimi sin mem sen timo de persekutiĝo. Mi kredas en la rajto por pensi, kaj por fari demandojn, kaj por okupi sin en plensignifa dialogo pri ĉiu, ĉar tiu estas kiel mi kredas ke ni devus nin plibonigi. Mi kredas ke estas malĝusta por okupi en genocido. Mi kredas en la rajto de ĉiuj por trovi sian propran rilaton kun Dio en sia propra metodo (aŭ por trovi neniun ajn rilaton, eĉ). Mi kredas ke estas malĝusta kiam aliaj nacioj malpermesas ĉi tiujn rajtojn al iliaj popoloj. Mi kredas ke estas malĝusta kiam nacioj okupas en amasa, organizita premeco de iliaj popoloj.

Kelkaj homoj asertas ke kiam nacioj faras ĉi tion, ĝi ne estas la afero de la resto de la mondo por esti komplika. Kelkaj homoj diras ke ĉio estas relativa, kaj ni ne povas juĝi.

Nu, mi ja juĝas. Mi diris ke ĝi estas la afero de la resto de la mondo. Mi diras ke ĝi povus esti haltigita kaj ke nek nur ke aliaj nacioj havas la rajton por marŝi kaj haltiĝi ĝin, sed ke ili havas la devo por do fari.

Tial mi faras tion kion mi faras.

Foje antaŭ mi dormos: ĉi tiu amuzanta TTT-paĝo igas min senti la mankon de mia katidoj.
“Vi venis el Ohio,” oni diras. “California devus esti ĉiam varme por vi.”

Sed estas malvarme nokte dum la vintro. Estas dezerto ĉi tie – dezerto apud la maro – kaj nokte estas malvarme kaj malseke. Estas la speco de malvarmo kiu manĝas direkte al la osto.

Mi amos Norfolkon – aaaaa, la nordatlantikaj vintroj…

Mi staris gardon hieraŭ vespere (malvarme! malvarme!) – mi devus esti irinta al la lito je la 11-an kaj duone (kiam mi finitis la gardon), sed anstataŭ mi restis vekiĝita kaj faris esperantan transdukon de la YACCS komentsistemo. Mi daŭris la laborado hodiaŭ matene kiam mi paŭzis dum La Hungero Projekto. Kaj mi finfine skribis al mia amiko en Argentino, Marcelo. Li estas lerta kaj inteligenta kaj liaj leteroj tre plaĉas al mi. Kompantinda Marcelo – mi devus skribi al li pli ofte.

Nu, mi estas tro laca far pensi pri tion pli profundan por diskuti. La lito vokas al mi…

1/19/2002

Mi ĵus trovis ion strangan: www.litob.com. La aŭtoro kreas iojn kiujn li nomas “literaturaj objektoj” – ŝajnas al mi, ke li metas tekstoj en komputilan programon kiu tiam hazardigas la vortojn kaj rekolektas ilin en la formon de prozo. Kompreneble, li nomas tiujn verkojn “desegnoj”.

Unu tagon, antaŭ longa tempo kiam mi ankoraŭ laboris ĉe CompuServe, mi legis leteron sendita al unu el viaj vendistoj. Ĝi estis letero de skizofreniulo. Ĝi estis babilo, sed ĝi povis havi senco, se oni provis findi sencon en ĝi.

Tiuj verkoj de “litob.com” rememorigas min al la letero de la skizofreniulo. Mi tre interesiĝas, ke komputilo (en la manoj de homo) povas aspektas skizofrenula – mi skribas “aspekti” ĉar la eltiraĵoj kiun mi legis ne estis tiel profunda kiel la skizofrenula letero. La litob.com-verkisto bezonas plu da praktikado.
Mirinda afero okazis al mi hieraŭ: mi rekontis kunulon de mia baza trajnada divizio. Li nomiĝas Ryan kaj iris ĉi tien -- sur mia bazo -- por Magistro-je-Armiloj trajnado. Mi pensis pri li ofte -- scivolante kiel vi sanas -- kaj subite, ĉi tie li estas. Elstarante!

Hieraŭ mi ankaŭ ricevis diplomojn ambaŭ pro gradigi el mia nuna kurso kaj esti la supra studento en mia klaso. Mi ridis tiel multe ke mia visaĝo ekspasmis. Heh. Sed ĝi estas finita. Mi finfine estas oficiala 53C teknikisto.

Mi sentis la zorgojn por la novaĵoj pri la aviadilo de la prezidento de Ĥinio -- kio okazis, kaj kiel afektas ĉi tiu nian rilaton kun Ĥinio? Rekonto diras:
Multfoje, mi opinias ke Ĥinio ja estas la malamiko de la Usono -- ni ambaŭ certe ne fidas al la alia -- kaj mi scivolas kio okazos sekvante. Mi ĉiam timas, se la Usono implikiĝos en grandaj militaj situacioj, ke aŭ Ĥinio invados Tajŭan aŭ Nord-koreo invados Sud-koreo (aŭ ambaŭe).

Mia persona opinio (kaj nur mia opinio): Tajŭan ne estas parto de Ĥinio. Mi ne ŝatas Chang kai-Shek kaj mi ne feliĉigas pri la aferoj de la komenciĝo de Tajŭan, sed la Nacistoj establis ilian version de Ĥinio en Tajŭano, ne la Komunistoj, kaj ĝi estas malsama Ĥinio, malsama lando. Ĝi estas sendependa.

Kaj mi ankaŭ kredas, ke Nepal devus sendependa esti.

Kaj kio pri tio: sanktan bovinon!

Alianote: mi ne ĉiam akordiĝas kun tiun, kiu li diras, sed la Tage Instrukco de Sgt. Stryker kondukas min al tiaj bonaj aferoj. Anglalingvaj adorantoj de "Star Wars" rigardu al ĉi tio: "Pri la Neŝajnegumo de la Rubkompaktilo de la Mortostelo". Mi amas aferojn kiel ĉi tiu -- mi volas ke scienc-fikcio estu vera, damnide (kiel diras Avery Brooks en tiu bona reklamo: "Mi volas mian flugantan aŭton -- kie estas mia fluganta aŭto?"). Tiuj specoj de aferoj bezonas trapensiĝitaj antaŭ ili okazos.

1/16/2002

Nu, tio estas finita. Mi faris la finan ekzamenton kaj faris vere bone aparte de unu eta eraro kiu estis honeste stultega (mi celas, ĝi nur estis stulta situatcio). Sed mi ja faris la eraron do mi kaj mia kunulo estis trafita por ĝi. Daminde. Sed la kurso estas finita kaj alie ni faris bonege. La instruisto kredas ke mi estos elstaranta teknikisto kaj tiu estas bonaj novaĵoj.

Do vendredon ni gradigos. Dum la sekvan semajnon ni komencos alian klason, lernantaj helpan sistemon de la AN/SQS-53C (la sistemo, de kiu mi ĵus finis la lernon). La plejparto de la homoj en mia klaso tiam iros al komplete malsamaj klasoj ol la resto de ni; ili iros al pre-komisaj elementoj (tio signifas, ŝipoj kiuj ankoraŭ ne estas komisitaj) kaj do ili bezonos lerni apartajn aferojn. La resto de ili, kvankam, iros al klaso de funkciado kaj tiam por ni estas tempo por iri al la Floto.

Havis paroladon kun Garry. Mi klarigas ke -- tiel multe kiel mi provas ĝin ne senti -- espero estas la emocio kiu kaŭzas al mi la plej multajn da problemoj kaj do mi vere bezonas scii, finfine, ĉu li volas havi kun mi interrilaton aŭ ne. Mi estis sufiĉe certa ke li ne volas -- rigardante de kiel li agas al mi -- kaj mi ne estis malkontentigita. Li diris, esence, ke li volas nur amikoj esti.

Tiam, antaŭe, li telefonis al mi kaj invitis min al la trinkejo kun aliaj amikoj. Vidu ni: mi ricevis stultan trafon kun mia fino kaj iuj ŝancoj kiujn mi havas por interrilato kun viro kiun mi ankoraŭ amas, daminde, estas mortigitaj...jes, certe, alkoholo estus bona rimedo por fini la tago.

Mi faras lavaĵon anstataŭ. Rigardu, mi estas inteligenta. Jaj.

1/15/2002

Hodiaŭ en labo mi disrompiĝis. Kutime kiam ĉi tio okazas, mi ploras aŭ sentis min tre deprimita. Sed hodiaŭ mi ridegas kaj ne povis halti. Ĝi sentis bone. Mi kredas ke la igo estas ke mi finfine, post tri tagoj de frustritaj problemoj, mi sentis min memfida kun la ekipaĵo.

Morgaŭ estas nia fina eksamento. Mi tre timas. La instruistoj ĉij kredas ke mi faros bone, sed me ĉiaokaze timas pri la ekzamento. Dankon al Dio ke mi havas je kunulo Aponte – li estas tre bona teknikisto kaj mi fidi al li. Tio tre helpas kiam oni estas tiel timita kiel mi. La sistemo estas tiel komplika, speciale kiam la multaj partoj ĉiuj estas povita kaj kun unu la alian parolanta. Estas tiel multe da detaloj!

AŬŬŬŬŬŬŬŬG! Nu, pli bone. <huf> <huf> Mi estos tiel feliĉa kiam morgaŭ estas farita!

Mi sentas la mankon por Garry. Ĉi tio estas la dua fojo, kiam mi amiĝis en iu, kiu mi ne reamis. Li ametas min iomtempe, sed ne plu. Mi deziras, ĉi tio ne estus io, kun kiun mi boniĝas.

Hazarda penso: Mi scivolas ĉu laŭmodiĝos, porti ringojn sur la montrofingro kiel en “Majstro de l’ Ringoj”?

1/13/2002

Ŭaŭĉ -- paroj tagoj pasigis min tie. Ili estis sufiĉaj bonaj tagoj, kvankam okupitaj. Ĵaŭdon, mia klasaro iris al ŝhipo por turismi ĝiajn sonarajn spacojn. Ĝi estis destrojero de la sama speco kiel la ŝhipo al kiu mi iros.

Estis interese. Mi estis je du aliaj destrojeroj, sed je tiuj okazoj mi ankoraŭ ne sciis kio estis miaj ordonoj. Sed nun ĉar mi scias kien mi iros, la vizito havis sentumon de tujeco kiu mi ne antaŭ havis. Subite, ĝi estis la speco de ŝhip kiu estos mia hejmo.

Mi devas konfesi sentumon de dubo. Ĝi estas militŝhipo do ĝi estas tre granda komparita kun, diru, velboato aŭ motorjakto, sed ĝi ankoraŭ sentis malgranda kaj enferma. Mi ne havas problemon kun klostrofobio, do mi scias ke tiu ne estos malfacilo...la vera nekonato estas la ŝiponaro, la homoj kun kiuj mi laboros. Mi havis kontakton kun du homoj sur mia ŝipo kaj ili estas tre aplombaj, sed kio pri la aliaj? El tie venas mia antaŭtimo, mi kredas.

Tamen, mi kredas ĝi estos multe da amuzo. Klasano kieligis la ŝhipo kiel "laboro kaj ĝangalgimo" kaj ĝi estas bona priskribo -- se oni ŝatas grimpi kaj esplori neposible komplikitajn spacojn (kaj mi ja ŝatas ilin), destrojero estas bona por oni. Ĉiu estas tiel ŝtopita de
materialo ke bezonos multe da tempo por lerni ĉiun kaj ĝi estos tre bona por mi -- dum mi lernas, mi interesiĝas.

Sabaton mi iris al pafadklaso. Mi timas ke mi faris sufiĉe malbone kaj estis tre frustrita kaj malhelpita kaj -- por milione malbonigi -- mi finigis per plori. Mi kredes ke tiu estis igita per la fakto, ke mi manĝis tre sukeritan, grasan pastoringon. Ne ridu aŭ kredu ke mi provas malgrandigi emocian mankon -- sukero vere drame efikas mian humoron. Kaj mi tre malfeliĉiĝis ĉar mi tre malfeliĉiĝis. Ĝi finis kiel tre terura mateno. Sed mi devas konfesi ke Mario Lazoya (la instruisto) havis bonajn aferojn por diskuti kaj mi ja lernis ion: li parolis pri perfektigi la bazan procezo de rektliniigi pafon, kaj tiam praktiki tion ĝis ĝi okazas senpense. Sed la grava afero estas, perfekti la bazojn (teno, ellasilorego, la rektliniigo de la celiloj, k.t.p.) -- "perfekta praktikado perfektigas", li diris. Bone.

Hodiaŭ matene mi iris al la Malsato Projekto post paŭzo de tri semajnoj. Estis bone vidi ĉiuj de la homoj de la Malsato Projekto -- ambaŭ volontuloj kaj klientoj. Mi kredas, ni manĝigis eble 700 aŭ 800 homojn hodiaŭ. Ĝi estas malfacila laboro sed ĝi tre plaĉas al mi. Mi estis "kuristo" hodiaŭ, signife mi ĉirkaŭkuris malantaŭ la servlinio kaj certigis pri la provizado de la manĝaĵo (sandviĉoj, desertoj, supo, krakenoj). Mi ankaŭ tranĉis sandviĉojn kaj eltrovis ke kiam la pano estas freŝa, estas tre malfecile por samtempe tranĉi stakon de kvin arakidbuteraj-kaj-ĵeleaj sandviĉoj.

Parolante de la manĝaĵo, mi finfine provis ĉi tiun italon ŝokoladpanon de Con Pane. Ĝi estas bongustega -- ĝi gustis kiel tritikpano kun Nutella. Mi unue havis Nutella kiam mi loĝis en germanujo kiel interŝanĝstudento. Mi tre ĝojas ĉar Nutella nun estas havebla en usono.

Mi intencis kuratinĝis miajn epoŝtojn, sed la taglibro bezonis tro multe da tempo hodiaŭ vespere. Pardonu mi, miaj karaj skribamikoj -- mi skribos al vi ĉiuj morgaŭ!

1/07/2002

Nu, mi havis longan poŝton, sed mia ligilo mortiĝis kaj mi perdis la tutan aferon. Verŝajne besten; ĝi estis tro plora. Ne estas bona tago, sed mi estas feliĉa por la rekomenco de la klasoj. Mi denove solecas kaj doloras. Mi esperas, ĝi haltu.

Mi estas laca; mi iros al la lito kaj legas iomete kaj eble mi morgaŭ havas plu por skibi. Tro malbone ke mi ne havas kuketon: "Havu kuketon. Mi promesas ke je baldaŭ je vi finos ĝin, vi sentis vin rekta kiel pluvo."

1/06/2002

Mi aldonis kelkajn ligojn hodiaŭ -- ligoj al la mirinda Esperanta Retradio, kiu oni povas aŭdi kronikitajn radioprogramojn el Pollando; al PvP (unu el mia plej preferataj anglaj ret-bildstrioj, kaj ligo al "La Tage Instrukco de Sgt. Stryker", kiun mi hazarde trovis en la "lastatempe ĝisdatita" parto de la Blogger Ĉefpaĝo. Bonega blogo! Nun mi iras prepari sin por gardstaroj. Ĝis pli antaŭ!